Tagarchief: Zwervers gedicht

Veilig openbaar

Veilig openbaar

naakt loopt hij:
naakt zonder hemd, zonder veters,
ziel onder zijn schaamte.
een vriend van de hangplek, een broer, een afgesneden moeder
zouden zijn ziel zonder boord gemakkelijk kunnen zien,
zomaar kunnen raken. Dat deden ze in de jaren dat zijn haren
nog door kappers werden geknipt,
in dicht struikgewas en
sloten vol kroos.

hij zoekt in de straten altijd de lantarenpalen op,
ligt niet zoals anderen onder een brug.
iedereen kent alleen zijn lompen,
zijn ziel verborgen
voor vroeger.